فاسِقاً « 1 » . « آيا آن كس كه مؤمن است همانند كسى است كه فاسق باشد ؟ » . ( 1 ) و سبب نزول آن اين بود كه مشاجره‌اى ميان وليد و ميان امام امير المؤمنين عليه السّلام پيش آمد و وليد به آن حضرت گفت : ساكت باش كه تو كودك هستى و من پير مرد هستم ! به خدا قسم من زبانى گسترده‌تر از تو و نيزه‌اى تيزتر از تو و درونى شجاع‌تر از تو و افرادى بيش از تو در طايفهء خود دارم ! ! ! ( 2 ) حضرت على عليه السّلام به وى فرمود : « خاموش باش كه تو فاسق هستى » ، پس خداوند اين آيه را در حق آن دو نازل فرمود و « حسان بن ثابت » شرح اين حادثه را چنين به نظم آورده : انزل اللّه و الكتاب العزيز * فى على و فى الوليد قرآنا فتبوأ الوليد من ذاك فسقا * و على مبوأ ايمانا ليس من كان مؤمنا عرف اللّه * كمن كان فاسقا خوّانا فعلىّ يلقى لدى اللّه عزا * و وليد يلقى هناك هوانا سوف يجزى الوليد خزيا و نارا * و على لا شك يجزى جنانا « 2 » « خداوند و قرآن عزيز ، مقايسه‌اى در مورد على و وليد نازل نموده‌اند » . « پس وليد به فسق مشخص گرديد و جايگاه على ، ايمان بود » . « آن كس كه مؤمن و خداشناس باشد همانند آن كس كه فاسق خيانتكار است ، نخواهد بود » . « پس على نزد خداوند عزت مىيابد و وليد در آنجا خوارى خواهد يافت » .

--> ( 1 ) سجده / 18 . ( 2 ) تذكرة الخواص ، ص 202 .